هـــــــــیــــــــچـــــــکــــــس

مجتبی معظمی میگه:

دیروزها کسی را دوست داشتیم

این روزها دلتنگیم . . .

این روزهـا تنهاییم . . .

تــنـــهــا . . .

تمام عمرمان به همین سادگی گذشت.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هوشنگ ایرانی میگه:

بگذار تو هم رفته باشی

بگذار همه رفته باشند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سهراب میگه:

وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حسین منزوی میگه:

نفرین به شعرهای من  ،   اگــــر چشم های تو

این گونه از شنیدن شان گریه می کنند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بیژن جلالی میگه:

فصل تمام شدن هاست

همه چیز به سوی خاطره ی خود

خم شده است

و گویی دستی

همه چیز را می چیند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نصرت رحمانی میگه:

وقتی پرنده ای را معتاد میکنند تا فالی را از قفس بدرآرد و

 اهدا نماید ، آن فال را به جویندگان خوشبختی هدیه ده.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

جورابهایم بو می دهد

همه ناراضی . .

من خوشحالم . .

چون می شود با آنها سلام کرد ، از در که وارد می شود می توان گفت من آمده ام

 می شود  با آنها تهدید کرد.

جوراب کثیف خیلی خوب است ، آدم را می شود باهاش دنبال کرد

روی شکم می خوابم ، پاهام رو بالا می گیرم

اینطوری بویشان به دماغم نمی رسد.

                                                همین . . .